[மரிய ஜாண், பூத்துறை எழுதியது.]
நூலின் ஆசிரியர் கிறிஸ்டோபர் ஆண்டனிக்கு மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள். படிக்கும்போத 20/25 வருடங்களுக்கு முன்பு அழைத்து செல்கிறது.    இரையுமன்துறை  முதல் நீரோடி வரை உள்ள 8 கிராமங்களும் தங்களது தனிதன்மை கொண்ட மொழியால் வேறுபட்டு உள்ளன. இதுபோல் வேறு எங்குமே காண முடியாது என எண்ணுகிறேன். நமது வட்டார மொழியை மிக அருமையாக பதிவு செய்து இருக்கின்றீர்கள். நமது அடுத்த தலைமுறை இந்த வட்டார மொழிகளை இது போன்ற ஒருசில புத்தகங்களில் மட்டும் தான் பார்த்து தெரிந்து கொள்ள இயலும் என நம்புகிறேன்.
=======================
ஆழிச்சுழி
=======================
ஆனியாடி இடிகரை மற்றும் மரம்புடி தொழிலை மிக அருமையாக பதிவு செய்து இருக்கின்றீர்கள்.

“போ…போ…”

“போ…ல…போ…ல…”

“கீளாட்டுபோ…கீளாட்டுபோ… ”

“மலத்துலே…மலத்துலே…”

“தொளா…தொளா…”

“தொளா…ல    தொளா…ல”

“கீளாட்டு தொளா…கீளாட்டு தொளா…”

இந்த சத்தத்தை வைத்தே வீட்டில் இருக்கும் பெண்களும், பெரியவர்களும் மரம் கடல் தாண்டி சென்றதையும், கடல் அடித்து கரை திரும்பியதையும் கூறுவார்கள்.

மரம்புடியாளி மரம் புறப்பட்ட பிறகு அடுத்த மரத்தை தேடி ஓடும் காட்சி, யுத்தகளத்தில் போர் வீரர்கள் ஓடுவதை போல தோன்றும். சிறு வயதில் கடற்கரையில் நின்று மரம் புறப்படும் காட்சியை பார்த்ததை,  இப்பொது நினைக்கும் போது ஆங்கில action திரைப்படம் பார்த்தது போல் ஒரு உணர்வு.

ஆனியாடி மீனவர்கள் கடலுக்கு சென்று திரும்பும் முன்பே சீலாந்தி பட்டை போட்டு கொதிக்க கொதிக்க சுடு தண்ணி வீட்டின் முன்பு பெரிய பானைகளில் காச்சுவர்கள். இதற்காகவே எனது ஆத்தாவால்(பாட்டியால்) எங்களது வீட்டின் முன்பு ஒரு சீலாந்தி மரம் வளர்க்கபட்டது.
முழுவதும் படிக்க: http://www.mariajohnpoothurai.blogspot.com/2016/01/blog-post.html

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *